سفر به قلب مقاومت - روز دوم + تصویر

آشنایی با لبنان مقاومت سفرنامه و لبنان گردی

قسمت دوم سفرنامه آقای محمدی نائینی، روز پر خاطره ای را بازگو می کند. هرچند زمان سفر ایشان، در اوج مشکلات امنیتی و خطرات بوده و حساسیت نیروهای امنیتی، باعث ایجاد زحمت برای ایشان شده است اما باید بدانید پنج سال قبل هیچ خبری از ایست بازرسی و گیر دادن نبود.

 

روز دوم

صبح را با نام خدا و صبحونه سفارش شده ی همسرم شروع کردم.  نون خشک، پسته و کشمش. توی تراس داشتم صبحونه میخوردم  که صدای آهنگ های حماسی حزب الله از خیابان مجاور رو شنیدم.
رفتم لب تراس دیدم تا چشم کار میکنه نوجوان های 10ساله تا 16 ساله با تی شرت های ورزشی متحد الشکل توی خیابون مسابقه ی دو داشتند. شب خبرش رو المنار پخش کرد. گفت یه مسابقه دو 15000 نفری بود. باخودم گفتم امروز را به بازدید از بیروت اختصاص میدم. از محل اقامتم به مقصد موزه ی ملی لبنان زدم بیرون. این دومین روز سفر من به لبنانه و اولین باریه که تنها وارد زندگی اجتماعی لبنانی ها میشم. درفکرم به شکل ساده لوحانه ای این تصور صورت گرفته بود که اولا چون ایرانی هستم و توی ضاحیه جنوبی و ضاحیه ای ها که همه طرفدار حزب الله هستن، پس از همه شون باید انتظار احترام و برخورد شایسته ای داشته باشم. ثانیاً من از کشوری میومدم که امنیت اجتماعی توی شهرهاش نهادینه شده و مخصوصا به خاطر کثرت معاشرت با گردشگران خارجی، این نکته نه چندان هویدا بارها ازشون شنیده بودم که در طی سفرشون یک بار هم پلیس از اونها درخواست بررسی پاس و ویزا نکرده. شاید همین انتظار را درلااقل بیروت داشتم. دقایقی نگذشت که تمام این تصورات یا بهتر بگم مهملات در رابطه با وضعیت لبنان فروریخت. اومدم تو خیابونی که مسابقه دو برگزار میشد. بعضی والدین با بچه هاشون آمده بودند منم فکر کردم ورود بشون مانعی نداره و زدم به صف بچه ها.

مراسم دوی همگانی در ضاحیه

صد متر نرفته بودم، سر اولین چهار راه، که متوجه نگاه سنگین ارتشی های مسلح شدم. از جمع دونده ها زدم بیرون ده قدم نرفته بودم که یه نفر با لباس نظامی یکدست سیاه، شبیه به یگان ویژه ی ناجا دوید اومد سمتم. شروع کرد عربی حرف بزنه که حالیش کردم عربی خیلی کم میدونم. گفت اینگلیسی بلدی؟
بله.
-کجا میری
:موزه ملی
-پاسپوت؟
:بفرما.
پاسپورتم را دید. گفت عکسش مال خودت نیست.
گفتم هست.
-نیست
:هست
-نه نیست
:بابا عکس منه.
-ولی پاسپورتت مهر ورود به خاک لبنان هم نداره.
دیدم راسته میگه جایی که بقیه مهرها خورده بود مهر ورود به لبنان نبود. توی فرودگاه من مطمئن بودم که مهر خورده بود ولی یه کم هول کردم. بهش گفتم اجازه بده خودم بگردم. گشتم دیدم کارمند فرودگاه صفحه یکی به آخر را مهر کرده بود. بهش نشون دادم. گفت میتونم کوله پشتی ات رو بگردم؟ کوله پشتی را بهش دادم. درش را باز کرد اولین چیزی که دید پلاستیک مچاله شده نون خشک بود. خنده ام گرفت ولی جلوی خودم را گرفتم. بعد بطری آب معدنی، پلاستیک پسته. دید غیر خوراکی چیزی توش نبود. گفت می تونی بری،

.sorry man. It’s a special day.

گفتم  بله می دونم ولی راستش هیچوقت نفهمیدم امروز روز ویژه ایه یعنی چه.
حالم یکمی گرفته شد ولی از این که بخاطر عکس پاسپورت اذیتم نکردن خوشحال بودم. همون نزدیکی یه تاکسی دربست گرفتم به 5000 لیره تا موزه ملی لبنان. ورودی موزه 5000 لیره بود که به لطایف الحیلی پیچوندم و خیلی محترمانه ندادم. طبقه ی اولش اختصاص به مجسمه های بزرگ سنگی از دوره های مختلف داشت که واقعا بعضی هاش خیره کننده بود.


طبقه ی دوم به جواهرات و کاسه و کوزه و اینجور چیزا بود.

در کل ارزش یکبار دیدن را داشت. توی موزه تو فکر این بودم که بعد کجا برم. بخیالم اینترنت سیمکارتی که خریدم سرعتش یا مثل ایرانسل هستش یا افتضاح تر ولی باهاش سایت wikitravel را بازکردم. سرعت حداقل 200-300 کیلوبایت بصورت مستمر داشت. روزهای بعد تونستم با خانواده ام تماس تصویری هم داشته باشم.
مقصد بعدی روشه بود همون صخره های معروف که به نوعی نماد بیروت محسوب میشه. از موزه آمدم بیرون. از دوتا خانم که بعداً فهمیدن مسیحی بودن، آدرس پرسیدم. بعد سرصحبت را بازکردند. ازم پرسیدن اهل کجام. چون میدونستم مسیحی های لبنان هم مثل اهل سنت دل خوشی از ایران ندارند با اکراه جواب دادم وصدالبته عکس العملی که حدس میزدم را دریافت کردم منتها یکم بهتر. گفتند آیا از دولت ایران حمایت میکنی؟ و بسیار ازشون ممنونم که راه تقیه (البته الزامی نبود) را برام باز گذاشتند. اونا برای نظام کلمه ی government را به کار بردند که به معنی قویه ی مجریه یا دولته و نه کل نظام که باید از کلمه ی state یا به معنای منفی اون regime استفاده میکردند. بنده هم به اونا جواب منفی دادم. پیرزنه میگفت ایران همه جا دخالت میکنه با اسرائیل میجنگه، توی لبنان دخالت میکنه توی عراق و یمن دخالت میکنه. بهش گفتم چی بگم . البته خیلی دوست داشتم بهش بگم که دنیا شناسی ما با شما زمین تا آسمون فرق میکنه. بعد هم اسرائیل اومد مملکتتان را اشغال کرد همپیمانان ما اومدن و آزادش کردند. توی سوریه و عراق  هم شروع کننده مشکلات، آمریکایی ها و اذنابشون عربستان و قطر و بقیه ی حکام خائن عرب بودند. توی یمن بنده سندی از دخالت ایران ندیدم. به هر حال دیدم بحث کردن فایده ای نداره سکوت پیشه کردم تا اتوبوس شماره 15 که از ایستگاه روشه میگذشت آمد. سید هر یکی دو ساعت یکبار زنگ میزد که مطمئن بشه کاری دست خودم و خودش نداده باشم.
هزینه ی اتوبوس و ون 1000 لیره و تاکسی های خطی 2000 لیره بود که در مقایسه با هزینه های اونجا ناچیز به حساب میومد. به روشه رسیدم.

گفتم اول یه چیزی بخورم بعد برم بگردم. یک کافه بود که کیک های کاکائویش خیلی چشمک میزد. یه نوشیدنی پرتقال و یه تکه کیک کاکائویی سفارش دادم به 16000 لیره معادل حدود 34000 تومن!  همین را توی ضاحیه به حدود یک سوم قیمت میفروختن.

بعدش رفتم ساحل صخره ای کنار صخره های روشه. با اینکه یکشنبه بود خیلی خلوت بود و تقریبا 90% اونایی که تو ساحل بودند مهاجرین سوری بودند. هر کسی ازم می پرسید کجاییم می گفتم تاجیک هستم. با پیش زمینه فکری (که بعدا فهمیدم اشتباهه) تصور می کردم مهاجرین سوری از ایرانی ها خوششون نمی آید، اکثریتشونم سنی هستند، ولی بعدا فهمیدم درست نیست و اکثریتشون به بشار رای دادن حتی برگزار کننده های انتخابات مجبور شدن در لبنان چند بار زمان رای گیری را تمدید کنند. در لبنان هم اسد صاحب اکثریت مطلق رای شد.
 به هر حال ساحل نه چندان تمیز ولی قشنگی بود. یه عده اومده بودند میز و صندلی روی صخره ها گذاشته بودند و قلیون میکشیدند. یه موج ناگهانی اومد قیلیونشون رو سرنگون کرد. صحنه ی جالبی بود.

 یه جای دنج پیدا کردم برای حدودا یک ربع دراز کشیدم که متوجه شدم نماز ظهر شده. اومدم بالا کنار ساختمونا که عمدتا یا هتل بودن یا رستوران، سراغ مسجد گرفتم. از هرکی پرسیدم جواب منفی داد یعنی نگرد که نیست.
برگشتم محل اقامتم یه استراحتی بکنم. نزدیکی اونجا در ضاحیه دوباره یه ایست بازرسی سر یه چهار راه خفتم کرد که فهمید ایرانیم دیگه کار به پاسپورت چک و بازرسی نکشید. بازرسی ها در بیروت تصافی است یا اگه بفهمند کسی غیرلبنانیه برای بازرسی نگهش میدارن. بنده هم از روز اول با توجه به وضع  پوششم، تابلو بود لبنانی نیستم . غذای شام و نهارم شده بود شاورما لبنانی یا همون کباب ترکی خودمون. یه ساندویچ شاورما مرغ (دجاج) و یا گوشت (لحمة) 3000 لیره ناقابل بود. یه شاورما گوشت خریدم و رفتم برای نماز و نهار و استراحت. عصر برای زیارت قبور اصحاب آخر الزمانی آخرین فرستاده ی خدا به روضة الشهیدین رفتم. تو تاکسی با راننده با عربی دست و پاشکسته سر بحث رو باز کردم. طرف دوبار ایران اومده بود برای زیارت. نکته ی جالب صحبت ما این بود که قریب به این مضمون بهش گفتم ما ایرانیها را از خودتون حساب کنید. از جوابی که بهم داد از تعجب موندم. گفت حتی سازمان مجاهدین خلق؟ حدس زدم المنار به عنوان رسانه ی جمعی شیعیان لبنان از طریق پخش مستندی چیزی اینا را خوب توی بحث دشمن شناسی آموزش داده. سر یه چهار راه پیاده ام کرد و مسیر روضة الشهیدین را نشونم داد. بین چهار راه و روضة الشهیدین یک ایست بازرسی پلیس بود که دوتا سرباز ایستاده بودند. محلی بهشون نزاشتم  و رد شدم به تصور اینکه کاری باهام ندارن. چند قدم رد شدم یکیشون داد زد تعال. مثل اینکه 2-3 بار صدام زده بود و من متوجه نشده بودم. غضبناک نگام کرد. بهش گفتم ایرانیم. شونه هاشا بالا انداخت یعنی حالا که چی. پاسپورتم رو بهش دادم . امروز دفعه ی سوم بود. اون یکی هم کوله پشتیمو گرفت برای بازرسی. بعد از پاسپورت چک گفت گوشیتو بده میخوام محتویاتشو بررسی کنم. گفت رمزش چیه؟ گفتم رمز نداره حالشا ببر (صد البته توی دلم) گالریش را دید از ساختمان یا جای مشکوکی عکس نیست بهم برگردوند و گفت Welcome to Lebanon . یه چیزی که در لبنان خوشم اومد این بود که قریب به اتفاق نظامیاشون اعم از ارتشی ها و اعضای حزب الله انگلیسی بلد بودند که این یک نقطه ی قوت برای اونا محسوب میشه. فکر میکردم دم در روضه الشهدا بازرسی بشم ولی اینطور نبود. ادخلوها بسلام آمنین. مثل اکثر ایرانی ها اول رفتم سراغ مزار حاج عماد مغنیه که حالا تنها نبود، پسر 17سالش هم بلا تشبیه مثل علی اکبر حضرت سیدالشهدا در کنارش آرمیده بود و پدر را تنها نگذاشته بود.

 سمت راست مزار حاج رضوان قبر پسر دبیرکل حزب الله، سید هادی حسن نصرالله بود. چه جالب برخلاف کثیری آقازاده ها در ایران، در حزب الله پسر خلف با آبرویی برای پدر است. خانواده های شهدا برسر مزار عزیزانشون آروم نشسته بودند.

چند تا قبر کنار هم بودند که به جای عکس شهید آرم حزب الله با اون پشت زمینه ی زرد قشنگ بود و اسم نداشت. از به بنده خدایی که شانس من فارسی بلد بود پرسیدم جریان این شهدا بی اسم و عکس چیه گفت اینها شهدای گمنام حزب الله هستند که در اوایل تشکیل حزب الله شهید شدند.

برام جالب بود که حزب الله هم شهید گمنام داره. روضه الشهیدین از اونچه که توی ذهنم تصور میکردم کوچکتر بود.

 بعد از زیارت توی راه برگشت. یه جا یک مسجد دیدم و تقریبا موقع اذان مغرب بود. سر چهار راه، گشت لباس شخصی مسلح گذاشته بودند که قیافه هاشون به بسیجیهای خودمون می خورد. مردد بودم برم یا نه. رفتم منتها دیگه سرمو ننداختم پایین همینجوری رد شم. رفتم نزدیکتر از ایشون که روی یک سکوی نیم متری ایستاده بود. این یکی لباسی شبه نظامی، قشنگ مثل بسیجیهای خودمون را داشت که روی سینه اش یک آرم حزب الله کوچک بود. ازش پرسیدم من میتونم در این مسجد نماز بخوانم. گفت اهل کجای؟ گفتم ایران.
گفت مدرک شناسایی داری؟ پاسپورتما آوردم بیرون. صحنه ی دلنشینی بود. همچین که آرم الله وسط پرچم ایران که روی جلد پاسپورت حک شده را دید سرشو پایین اورد و همدیگه را بوسیدیم و در آغوش گرفتیم. انما المؤمنون اخوة از اونجایی که بنده یکم احساساتیم با چشم تر ازش جدا شدم و راهم را به سمت مسجد ادامه دادم. هرگز این صحنه و برخورد برادارانه این عضو جوان و غیور حزب الله را فراموش نمیکنم. از چهار راه تا مسجد تقریبا 100 متر فاصله، حزب الله 2-3 تا ایست بازرسی بود به پیاده خیلی گیر نمیدادند ولی در مورد تردد ماشین ها بخاطر عملیات انتحاری سختگیری بیشتری بود. به مسجد رسیدم. مسجد نبود که پادگان بود. محصور در خورشید های تیرآهنی تور فولادی و قطعات بلوک سیمانی بزرگ بود .دم در مسجد دوباره یکی دیگه اومد گفت کوله پشتیتا باز کن. بعد از بررسی رفتم داخل مسجد. انگاری اومدم مثلا مسجد ارگ. همه خودی بودن. برای لحظاتی فراموش کردم 1700 کیلومتر از ایران دورم. چهره ها و حالی که توی چهره ها بود اصلا بیگانه نبود. انما المؤمنون اخوة. خوب جایی پیدا کرده بودم. تا اخر سفرم اینجا  پاتوقم (شاید کلمه ی خوبی برای مسجد نباشه ولی بهترشو پیدا نکردم) شد. امام جماعت مسجد هم نماز را خیلی سریعتر از امام جماعتای دیگه می خوند. روبروی مسجد یه فلافل فروشی بود. گفتم فلافل لبنانی هم بخورم یه وقت ناکام از دنیا نرم. اصلا خوشمزه نبود. نمیدونم همشون اینجوری بودن یا این یکی فلافلاش خوشمزه نبود. ولی فروشنده اش فهمید ایرانیم کلی تحویل گرفت و نمیخواست پول بگیره که با اصرار حساب کردم. درکل تنها غذایی بود که قیمتش با ایران یکی بود 2000 لیر ولی توجه کردم اکثر فلافل فروشی ها خلوت بودند در عوض شاورما فروشی ها پررونق بودند.

از میوه فروشی نزدیک محل اقامتم یه کم توت فرنگی خریدم و با خیال راحت که با گاز اتیلن قرمزش نکرده و محصول شاید ارگانیک هست خوردم. در لبنان که کشوری تنوع غذایی و میوه ای زیاده، ایرونی از خجالت شکمش در نیاد به خودش ظلم کرده.
یک روز گشت و گذار بدون اون سید دوست داشتنی بهم یاد داد اولا چطوری توی خیابونهای بیروت گلیممو از آب بیرون بکشم. ثانیا بفهمم اوضای امنیتی در لبنان یکم پیچیده تر از اونیه که تصور میکردم.

پایان روز دوم

سفر به قلب مقاومت - روز اول + تصویر
سفر به قلب مقاومت - روز سوم+ تصویر
سفر به قلب مقاومت - روز چهارم، روز پایانی + تصویر

نظرات (۱۸)

  1. سلام
    خیلی جالبه ، مسیحی ها و سنی های لبنان ایران را علت بدبختی هاشون میدوند ، و طبق گفته این متن میگن ایران با همه کار داره با اسراییل میجنگه و ... مثل اینکه فراموش کردن این اسراییله که اونها را میخواست و میخواد نابود کنه و کشور های عربی را اشغال کنه مثل اینکه نیل تا فرات را فراموش کردند و این را هم نمیدوند که اگه اسراییل داره باهاشون کنار میاد و نرم برخورد میکنه بخاطر کشوری مثل ایرانه که داره صهیونیست‌ها را تهدید به نابودی میکنه ، و اگه ایران داره از مقاومت و فلسطین حمایت میکنه به خاطر دفاع از مظلومه نه به خاطر قدرت ، اگه بخاطر قدرت بود که نیاز به دشمنی با اسراییل نداره چرا که قبل از انقلاب ایران ، ایران بزرگترین متحد اسراییل بود و شاه ایران ژاندارم منطقه واین شما عربها بودید که توی هر جنگی قبل از انقلاب ایران با اسراییل داشتید شکست خوردید و حالا که جمهوری اسلامی آمد رو کار و به خاطر دفاع از مظلوم داره از محور مقاومت حمایت میکنه میگین داره دخالت میکنه ، والا نمیدونم چی باید به اینها گفت . در ضمن چند روز پیش سایت تابناک مطلبی را نوشته بود که یکی از سایت‌های خارجی درباره ایران نظرسنجی انجام داده که چند درصد دید خوبی درباره ایران دارید؟ که فلسطینی ها 57درصد دید خوبی نداشتند و سنی های لبنان 5 درصد دید خوبی داشتند ، مسیحی های لبنان 29 درصد دید خوبی داشتند و شیعیان لبنان 95 درصد دید خوبی داشتند . شاید دید منفی ای که دارند مخصوصا فلسطینیها به خاطر بحث شیعه و سنیه یا نه واقعا حمایت های ایران را نمی بینند . واقعا که چی باید به اینها گفت .
  2. محمد نائینی

    هنر عملیاتی جمهوری اسلامی کار با اینا علیرغم شرایط موجوده برادر. پارسال پریسال دیدید حماس چه خیانت بزرگی به ایران و حزب الله کرد. اما باهمه ی اینها ایران راه را برای بازگشت حماس کثیف باز گذاشت.
  3. خیلی زیبا بود
    فقط یه نکته درباره جهان شناختی اسلامی ما هست اونم بر اساس منفعت تعیین میشه. مثلا جهان شناختی اسلامی شامل فلسطینیان که از ایرانیان بیزارن هست ولی شامل مسلمانان چین که هر ساله در ماه مبارک رمضان به کودک در شکم مادر هم رحم نمیکنن نمیشه.
  4. سلام و وقت بخیر
    من دیروز یک تحلیل راجع به اقدامات احتمالی آینده رژیم صهیونیستی خواندم که توش نوشته بود احتمال حمله به لبنان در چند ماه آینده وجود داره نظرتون در این رابطه چیه؟فکرشم آدم رو اذیت میکنه
    • پاسخ:

      سلام
      همیشه اواخر تابستان احتمال حمله بالا میره. دلایل خاصی داره. از جمله اینکه همه لبنانی ها برای مدرسه فرستادن بچه هاشون، برمیگردن خونه شون. یعنی در این حالت حتما اون مهره حزب الله که توی لیست ترور رژیم آدمکش نجس صهیونیستی هست، در محل مورد نظر حضور داره و میشه ترورش کرد.
  5. اخه اخوی...........جلوی 2 تا پیر زن هم تقیه کردن اخه لازمه؟ مثلا میفهمیدان ملایت مداری! چیکار می خواستن بکنن؟
    حالا میگفتی بین 4 تا جوون سنی قلدر بودی اون موقع بخاطر اینکه به خطر نیفتی قابل توجیه بود تقیه.....
    شما که ایرانی هستی و میری اونجا اظهار نظرت از هر خبر و گزارشی تاثیرگزار تر هست برای اونها!
    والا تا جایی که من مردممون رو میشناسم........حتی اکثریت اونهایی که مخالف سیاستهای داخلی و محدودیت های آزادی شخصی که در ایرانه هستن...باز هم هیچ وقت حق رو در مسایل خارجی به اعتلاف آل سعود و کشورهای عربی نمیدن.............
    کارت اشتباه بود..........شمایی که اهل دلی نباید همچین اشتباهی رو بکنی........و الا از کسایی که نسبت به این چیزا بی تفاوتن ما انتظار نداریم!
    • پاسخ:

      درست دوباره متن رو بخونید. گفتن تقیه لازم نشد. ضمن اینکه شما در جو لبنان نیستی. همین دیشب طرفدارای مستقبل حمله کردن به یک حسینیه و هفت نفر حزب اللهی زخمی شدن. چون پیرزن بوده دلیل نمیشه نتونه سوت بزنه بگه آهای ملت این بابا ایرانیه! و چهار تا جوان قلچماق بیان ببرنش. :)
    • پاسخ:

      سعی میکنن خویشتندار باشن. و صرفا دفاع از نفس بکنن. وگرنه کاری نداره بریزن منطقه رو پاکسازی کنن. البته منطقه اهل سنته ولی آدمای وابسته به حریری معلومه کیا هستن. نوچه های پول عربستان. این روزا خیلی بابت افشا شدن مزدوری ها و پول گرفتنهاشون ضایع شدن.
  6. شاید حق با شما باشه و وضع از این چیز که ما تصور میکنیم خیلی سیاه تر باشه...ولی تصورش برام سخته که یهو 2 تا پیرزن مسیحی یه ایرانی ولایتمدار ببینن و اینجوری کنن!.......خب معمولا اکثریت ایرانی هایی که میرن لبنان همینطورن یعنی طبیعیه که موافق نظام باشن......... تصورش سخته که بره داد بزنه که آی مردم این یارو ایرانیه..........بخصوص لبنان که کشور توریستیه و از هر جای دنیا اونجا میرن!
    به هر حال ما عوام هم مسعولیت هایی داریم و نباید اینقدر شدید و ترسوانه! به فکر امنیتمون باشیم و فقط بیایم توو اینترنت رجز خونی کنیم!!!
    پدر بنده سال 1377 که میشه 1998 میلادی سفر حج تمتع رفتن عربستان..........واسه خرید سوغاتی وقتی به یک مغازه رفت پول به واحد ریال سعودیش تموم شده بود و یک هزار تمونی(که اون موقع پول دندونگیری بود و با ارزش بود) رو به صاحب مغازه داد........یارو یهو تا عکس امام خمینی رو روی پول دید چهرش برگشت و گفت خمینی و یه چیز عربی گفت و تف کرد به سمت عکس امام! پدرم توو همون وسط بازار یقه یارو رو گرفت و با زبان بی زبانی مثلا به عربی گفت : خمینی کبیر.......ملک فحد غلام!!!(با حرکات دست هو سعی کرد معنی کبیر و غلام رو برسوه به یارو!)........بعد مثل اینکه حجاج دیگه و مغازه دارای دیگه اونا رو جدا کردن و این شد عدم تحمل حرف ناحق حتی در مکه مرکز وهابیت توسط پدر اینجانب
    البته شاید من هم مثل پدرم این روحیه دردسر طلبی و عدم تحمل حرف ناحق رو به ارث بردم و با تقیه هیچ رابطه خوبی نداریم و اینکار منتقی نباشه!
  7. محمد نائینی

    اقا من ترسو شما شجاع. ان شاءالله بری لبنان ببینم چند مرده حلاجی
  8. خیلی جالب وبا جزییات خاطرات خودشون رو نوشتن خوش به حالشون.من نمیتونم درک کنم که چرا تااین حد بیقانونی توی لبنان حاکمه؟!!!( همین دیشب طرفدارای مستقبل حمله کردن به یک حسینیه) یعنی چی اینا بعد این همه سال هنوز آدم نمشدن عبرت نگرفتن!!!!مگه شمانگفتید که فعلا قراره لبنان امن بمونه!!!پس چطور حالا میگید ممکنه آخر تابستون اسرایئل ذلیل شده حمله کنه!؟
    • پاسخ:

      جریانات سیاسی کلی در منطقه دست امریکا و اسراییله. هر وقت محاسباتشون براشون ثابت کنه میتونند به مقاومت ضربه بزنند، درنگ نخواهند کرد.
  9. آقای نائینی مطمئنید مشکل از لباساتون بوده که تابلو میشدین؟! لباس هایی که من می بینم عادی هست ظاهرا ! یعنی تو لبنان ملت پیراهن ساده نمی پوشن؟! (عکستون تو آینه فلافلی هست > این سمت)
    شاید استرس داشتین مثلا موقع رد شدن ، چون مامور ایس بازرسی بیشتر از لباس به چهره دقت میکنه و حرکات بدن ، مثلا کسی که استرس داره (نه لزوما ترس) معمولا با یه چیزی ور میره (دستش رو میمالونه ، دماغش رو میخارونه و ....)
    • پاسخ:

      جدا از چهره، پیراهن و شلوار ایرانی کاملا مشخص است. افراد خیلی کمی در لبنان پیراهن و شلوار می پوشند. عموما افراد سن بالا یا طلبه ها. البته رنگ و دوخت هم فرق دارد.
      ولی خداییش بازدید کننده یعنی این. دقتت بالاست. :)
    • پاسخ:

      بله. منتظریم بنویسند و بفرستند.
  10. سلام. بی زحمت یه برنامه ابزار که صفحه وبلاگ رو جابخ جا میکنه روی وبلاگ نصب کنید.

    • پاسخ:

      سلام. صفحه رو جابجا میکنه یعنی چطوری؟ صفحه بعد و صفحه قبل؟ یا تغییر اندازه؟ یا چیز دیگه؟
    • پاسخ:

      یعنی صاف ببره اول صفحه؟
      عموما سعی میکنم با کد اضافه، صفحه رو کند نکنم.
  11. با توجه به این که حجم کامنتا بالا رفته برای سهولت افرادی که از طریق موبایل وارد میشن روش خوبیه.
    • پاسخ:

      اگه میشه یه نمونه بفرستید. یعنی وبلاگی که اون قابلیت رو داره آدرسش رو لطف کنید.
  12. احمد موسوی

    سلام من در مدت چهار سالی که لبنان بودم سعی کردم همیشه مثل آنها لباس بپوشم،واقعا هم خوش رفتار و خوش لباس هستند نکته جالب فلافل لبنان خیلی خوشمزه است چون فلافل اصولا غذایی لبنانی بیروتی است، باز خواهم گشت به کشور دوم خودم جمهوری لبنان

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی