۳

میلاد پیامبر اسلام و جشن با درخت کریسمس

اخلاق و دین فرهنگ و آداب و رسوم توریسم

فرا رسیدن ولادت پیامبر اعظم و خاتم رسولان حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله وسلم بر همه مسلمانان مبارک باد. در حالی ولادت پیامبرمان را جشن می گیریم که به کریسمس نزدیک شده ایم. مسیحیان سراسر جهان برای هرچه با شکوه تر برگزار کردن مراسمشان تلاش می کنند. ما چه؟

چند روز پیش چند هم دانشگاهی برای خرید لوازم تزیینی برای جشن ولادت پیامبر به فروشگاه ها مراجعه کردند. با کمال تاسف، تنها لوازم تزیین کریسمس موجود بود. در حالی که مسیحیان و حتی مسلمانان، در حال برپایی درخت کریسمس هستند، تلاش چندانی برای گرامی داشت پیامبری که وی را اعظم رسولان می دانیم، مشاهده نمی شود. در مناطق مختلف مسلمان و مسیحی، درخت میلاد و تزیین آن با مشارکت همه برپا می شود. در تصویر زیر مسلمانان و مسیحیان روستای العین در بقاع درخت میلادی برپا و تزیین کرده اند و نام پیامبر اسلام را هم بر آن نصب کرده اند.

 

از طرف دیگر جشن مفصلی در شهر جبیل قدیمی ترین شهر تاریخی لبنان برپا شد و درخت میلاد افتتاح شد. اما در اثر باد و باران، قسمتی از درخت دچار اتصالی شد و آتش گرفت که دوباره ترمیم شد.

 

در همه مناطق مردم و شهرداری ها اقدام به برپایی درخت میلاد کرده اند. تصویر زیر متعلق است به کلیسای مغدوشه.

 

تصویر زیر مربوط است به درخت میلاد در منطقه جدیده مرجعیون

 

در فرودگاه بین المللی بیروت، درخت کریسمسی برپا شد با عنوان درخت محیط زیست که با وسایل مختلف تزیین شده بود. این اقدام با واکنش مسیحیان روبرو شد و آن را اهانت و به دور از شان مسیحیت دانستند. شرکت هواپیمایی میدل ایست که آن را برپا کرده بود، در پی مخالفت ها، درخت را برداشت.

سوال اینجاست که وقتی تمام مسیحیان دنیا برای جشن کریسمس که اساسا تولد پیامبرشان هم نیست و هر فرقه ای تاریخ تولد ایشان را جدای از دیگر فرقه ها جشن می گیرد، چرا ما مسلمانان به احترام و تکریم پیامبر خود اهتمام نداریم؟ درست است که احترام به پیامبر با تزیین و جشن و برنامه، صورت نمی گیرد و درخواست ایشان از همه، هدایت و پیروی از تعالیم الهی است، اما در این زمینه هم چندان مورد رضایت پیامبر نیستیم.

شعر زیر از مثنوی مولوی خطاب به همه ما است:

شیر را بچه همی ماند به او         تو به پیغمبر چه می مانی بگو

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می فرماید هیچ کاری در زیر این آسمان به عظمت انسان سازی نیست. وقتی ایشان به طائف رفت تا دین خدا را تبلیغ کند، با سنگ از ایشان پذیرایی شد و آنقدر ایشان را زدند که تمام بدنش زخمی و خون آلود شد. بیرون شهر کنار درختی نشست. غلامی مسیحی آمد و به دستور دو اربابش برای ایشان کمی انگور آورد. پیامبر حبه ای برداشت و بسم الله گفت. غلام که نامش عداس بود با تعجب پرسید: این جمله ای که گفتی در میان این مردم مرسوم نیست. پیامبر از او پرسیدند تو اهل کجایی و دینت چیست؟ گفت: من مسیحی ام و اهل نینوا. پیامبر فرمود از شهر مرد شایسته، یونس بن متی هستی؟ عداس با تعجب پرسید از کجا او را می شناسید؟ پاسخ فرمود او برادر من و پیامبر خدا بود. همانطور که من پیامبر و فرستاده خدا هستم. غلام مسیحی خم شد و پاهای پیامبر را بوسید و بعد از گفتگویی مسلمان شد. می گویند پس از بازگشت پیامبر، پرسیدند دستاورد سفرتان چه بود؟ فرمودند بسیار سفر پر برکتی بود. توانستم یک نفر را مسلمان کنم. پس از آنهمه مذاکره با بزرگان شهر و شنیدن فحش و ناسزا و اهانت و خوردن سنگ و چوب، هدایت یک انسان، برای پیامبر بسیار ارزشمند است. ارزش کار خالصانه پیامبر را باید اینجا فهمید که پس از قرنها، با وجود تمام اهانتها، اسلام هراسی ها و توطئه ها، دین اسلام در جهان، سریع ترین رشد را دارد.

پروفسور مایکل هارت دانشمندی آمریکایی است که کتاب 100 شخصیت برتر و موثر در تاریخ را نوشته است. اولین نفر به عنوان موثر ترین شخصیت تاریخ، پیامبر اسلام معرفی شده است. وی شیوه تحقیق خود را علمی و به دور از هرگونه وابستگی می داند. پس از انتشار کتابش، اتهامات مختلفی به وی زده شد و او را نژادپرست معرفی کردند. شخصیتهای برتر کتاب از نظر وی به این شرح است:

1- حضرت محمد پیامبر اسلام 2- اسحاق نیوتن 3- حضرت عیسی مسیح ،وی حضرت موسی را در رده شانزدهم قرار داده است. نام شخصیتهای مختلف دیگری مثل فروید، هیتلر، برادران رایت، چگوارا، عمر بن خطاب، مانی، کورش، و برخی از دیگر دانشمندان و هنرمندان و شخصیتهای دینی سیاسی در این لیست آمده است.

سلام و صد درود به اشرف خلقت و خاتم پیامبران، حضرت محمد بن عبدالله و خاندان پاکش.

نظرات (۳)

  1. اینکه ما مسلمانان نسبت به میلاد پیامبر و دیگر اعیاد مذهبی بر خلاف مسیحیان بی تفاوت هستیم دلیلش واضح هست چون متولیان امور مذهبی در کشور ما آنقدر بر سوگواری و عزاداری تاکید کرده اند و آنقدر بر آداب عزاداری و مسائل مربوط به آن کتاب ها نوشته اند و منبرها رفته اند که دیگر جشن و شادی در مذهب و دین ما یک چیز بیگانه و ناشناخته شده است متاسفانه مبلغان دینی ما دین اسلام رو یک دین غم و اندوه ترسیم کرده اند آنها فکر میکنند فقط با غم و اندوه و گریه و شیون میشود معارف اسلامی رو منتقل کرد اما فکر میکنند با شادی و نشاط امکان پذیر نیست و همیشه در حال منتقل کردن خوف و ترس هستند نه امید و رجا
    اما بر خلاف جشن های مذهبی ، در جشن های ملی و باستانی مثل نوروز و یلدا مردم ما حضور پررنگ و فعالی دارن که دلیلش نهادینه شدن این سنت و فرهنگ در وجود خانواده های ایرانی هست
    • پاسخ:

      درست است. من فکر می کنم اساس ما در بحث جشن یا عزاداری دچار مشکل هستیم. یعنی به روشی که دل خودمان می خواهد عزاداری و جشن را انجام می دهیم نه روشی که خدا و پیامبرش می خواهند. قطعا پیامبر از چندین میلیون تومان هزینه چراغانی، و غافل ماندن از گرسنگی مردم، ناراضی است. جشن هایمان هم شده یک گروه موسیقی بیاوریم و موزیک بگذاریم و دست بزنیم! همین. شاید بحث دولتی و حکومتی شدن مراسم دینی هم در این زمینه موثر باشد. اما خب بحث بنده فقط در مورد ایران نیست. کشورههای مسلمان دیگر که حکوتهای غیر اسلامی و لاییک دارند هم در این زمینه کوتاهی می کنند. این در حالی است که در اروپا و دیگر کشورها هرچند حکومت ادعای لاییک بودن دارد، اما برنامه های مذهبی مسیحی را کاملا پشتیبانی و حمایت می کند. مردم هم آنرا به عنوان جزئی از فرهنگ خود، احیا می کنند.
  2. سلام. با آقاي مهران موافقم. مثلا جشن پيامبر اسلام(ص) بود ديروز. هيچ خبري حتي توي تلويزيون نبود. توي خيابان ها هم همينطور. فقط چند تا فيلم عهد بوق مثل ده رقمي و پسر آدم و دختر حوا پخش شد كه صد بار تا حالا پخش شده.
    جالبه كه گوينده هاي خبر هم توي خبر اول ميگفتند: ايران اسلامي امروز غرق در شور و شادي و سرور است. همسر من كه داشت خبر رو گوش ميداد جواب داد: خيلييييييييي!!!!!!!
    چرا وقتي عزاداري ميشه تلويزيون از شب قبلش پيشواز ميره و برنامه ي تمام شبكه ها ميشه مناسبتي و روضه  و تا بعد از غروب هم ادامه داره. اما روزهاي جشن انگار نه انگار. بابا ميلاد پيامبر اسلامه.از اين شخص گرامي مگه بزرگتر هم داريم؟!!
    خدا رو شكر نوروز و شب يلدا و چهارشنبه سوري رو داريم فعلا كه دلمون لااقل به اونا خوش باشه.
    فقط شده عزا و عزا و گريه.

    • پاسخ:

      خخخخ جالب بود. اتفاقا من هم دیشب چند دقیقه شبکه های مختلف را اینترنتی نگاه کردم، دو شبکه فیلم های مثلا شاد خارجی پخش می کردند که خیلی هم بی مزه بود و احتمالا ساخت چهل پنجاه سال پیش آمریکا و اروپا بود!
  3. سلام. بنده هم با شما و دیگر دوستان موافقم. درسته که نباید به فضاسازی صرف بسنده کرد اما امسال مخصوصا در همین حد هم کار در خور شأنی صورت نگرفت. من که در یک محیط فرهنگی مذهبی کار می کنم چیزی ندیدم وای به حال جاهای دیگه.
    جالبه تو حسینیه محل ما در طول سال پارچه نوشته های محرم پابرجاست و این هفته که رفتم دیدم فقط یه بنر تو جایگاه نصب کردن واسه میلاد پیامبر(ص) که اصلا به چشم نمیومد در مقابل اون پارچه های سیاه. و با همین فضا جشن هم برگزار می کنن اونجا!!!

    هر عیب که هست از مسلمانی ماست. امسال که واقعا شرمنده پیامبرمون شدیم.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی